استافیلوکوکوس اورئوس یک کوکسی گرم مثبت دردسرساز برای  پزشکان در بیمارستان به حساب می یاد. پنج نوع استافیلوکوک با مقاومت های مختلف تا به حال شناسایی شدن که به شرح اونا می پردازم...

1- استافیلوکوک اورئوس حساس: این یکی پسر خوبی بوده و با پنی سیلین می شه از شرش در امان بود

2- استافیلوکوک مقاوم به بتا-لاکتاماز: این بار از یه پنی سیلین مقاوم به بتالاکتاماز استفاده می کنیم. یعنی نفسیلین!

3- استافیلوکوک مقاوم به متسیلین: MRSA هم نامیده می شن و به نفسیلین هم مقاومند. چاره ی این ها ونکومایسین هست که اخرین خط دفاعی در برابر استافیلوکوک ها محسوب می شه و باید با دقت اونو تجویز کنیم. متاسفانه دو سویه با مقاومت های متفاوت نسبت به ونکومایسین هم شایع شده که یکی

4- VRSA ( استافیلوکوک اورئوس مقاوم به ونکومایسین ) و دیگری

5- VISA ( استافیلوکوک اورئوس نیمه مقاوم به ونکومایسین ) که فعلا مقابله با هر دو سویه با داپتومایسین صورت می گیره و بهتره که بصورت همزمان با جنتامایسین استفاده بشه که روی همدیگه اثر هم افزایی دارن.

بهتره برای جلوگیری از اتلاف وقت و انرژی سریعا یه انتی بیوگرام تو همون اول کار از نمونه ی بدست اومده از بیمار تهیه کنیم که بدونیم با این دوست دیرینه مون توی بخش چه کنیم!!!!

علی یارتان...