در نگاه قرآنى ازدواج همسران با اثر سَكَنَ و آرامش، «۱»، با اثر لباس و پوشش «۲» و با اثر حرث و بهره بردارى «۳» آمده است. همسران، فوران‏هاى عاطفى و جنسى و فراغت‏هاى وسوسه انگيز و كابوس‏هاى مزاحم و انتظارهاى ملال‏آور و حرف‏هاى ناگفته و پرگويى‏هاى بى‏حساب را، مهار مى‏كنند و تعادل و آرامش و تمركز و تصميم‏گيرى را آسان مى‏سازند.

در بيان قرآنى نمى‏گويد همسرى با همسر آرام مى‏شود، كه مى‏گويد : لِتَسْكُنُوا الَيْها، «۴» نه لتَسكنوا بها. آدم‏ها و تمامى دنيا نمى‏توانند دل بزرگ يكديگر را پر كنند، اما در كنار يكديگر و همسو و همراه يكديگر، به تعادل و سكونى دست مى‏يابند.

نكته‏ى دوم، لباس و پوششى است كه ازدواج براى دو طرف مى‏آورد و ضعف‏ها و بدى‏هاى آنها را مى‏پوشاند و زخم‏هاى آنها را مى‏بندد. در واقع آنجا كه محبت و علاقه شكل مى‏گيرد، تو با عيب گويى و باز كردن زخم‏ها شروع نمى‏كنى، كه با مدارا و درمان و پنهان كردن و پوشاندن آن، از شيوع و گسترش آن جلوگيرى مى‏نمايى تا شماتت‏ها كنترل شود و دور از دشمنى‏ها وحسادت‏ها و شماتت‏ها و تحقيرها، مداوا و درمان صورت پذيرد.

اما اگر پوشاندن به گسترش درمان نينجامد، اين ستر و پوشش و اين لباس و نهفتن، كار خوبى نيست، كه كارساز نيست و ضايعات بيشترى مى‏آورد.

نكته‏ى سوم، حرث و كشاورزى و يا حرث و كشتزار و يا حرث و كِشته‏ى آدمى است، كه حرث به معناى مكان و حاصل و اسم مصدر آمده است و ازدواج، اين حاصل‏ها را مى‏سازد و جمع مى‏كند و نگه مى‏دارد.

كسى كه زمينى دارد و بذرى دارد و نيازى دارد كه اينها را زياد كند و بارور سازد، بايد آفت زدايى داشته باشد، بايد زمينه سازى داشته باشد و شخم و شيار را آورده باشد، بايد نظارت داشته باشد تا علف‏ها سبز نشوند و دهان‏هاى مزاحم نيروى زمين را نبرند و توان بذر را نگيرد و بايد پس از اين همه، حاصل را جمع كند و نگهدارى نمايد.

دو طرف ازدواج و مرد و زن بايد در اين مجموعه فعال باشند و هر دو كاركنند. ازدواجى كه هر دو طرف بيدار باشند و توجه داشته باشند هيچ مشكلى ندارد، حتى اگر يكى از دو طرف بيدار و حليم و فعال باشد مى‏تواند كارگشا باشد. اما اگر دو طرف بى‏توجه باشند، نه آفت‏ها را بشناسند و نه زمينه‏ها را آماده كرده باشند و نه حاصل را جمع آورى نموده باشند، ناچار شيطان صفت‏ها و چپاول‏گرها، حاصل آنها مى‏ربايند و بهره‏ها را به يغما مى‏برند.

پی نوشتها :

(۱)- وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْواجا لِتَسْكُنُوا اليها ... روم، ۲۱/

(۲)- هُنَّ لِباسٌ لَكُمْ وَ أَنْتُمْ لِباسٌ لَكُمْ ... بقره، ۱۸۷/

(۳)- نساءُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ ... بقره، ۲۲۳/

(۴)- روم، ۲۱/